سرگیجه وضعیتی

80 درصد سرگیجه ها به دلیل اختلال در بخش های تعادلی گوش و بقیه سرگیجه ها نیز به دلیل اختلال در سیستم مرکزی مغز است. گوش بجز وظیفه شنوایی دارای حسگرهای تعادلی داخلی است که موقعیت سر در فضای سه بعدی را در حالت تعادل نگاه می دارد و اختلال در بخش های تعادلی گوش موجب سرگیجه های محیطی می شود. سرگیجه های محیطی خوش خیم از شایع ترین سرگیجه ها به شمار می رود که در آن، جابجا شدن ذرات بسیار ریز مربوط به گیرنده های تعادلی موجب سرگیجه های محیطی می شود. سرگیجه محیطی به سرگیجه ای اطلاق می شود که در آن فرد بیمار با حرکت سریع سر هنگام چرخیدن در تخت خواب یا پایین آوردن ناگهانی سر، دچار سرگیجه های بسیار شدید می شود. این نوع سرگیجه از چند ثانیه تا چند دقیقه طول می کشد و به علت ماهیت آزاردهنده و شدید خود، بیمار را به شدت هراسان می کند در حالی که این نوع بیماری خیلی سریع و حتی پیش از انجام اقدامات درمانی، خوب می شود. درمان های دارویی تاثیر چندایی در سرگیجه های محیطی ندارد و انجام مانورهای تعادلی -نوعی انجام حرکت های خاص توسط پزشک- در درمان آن موثر است.

 با انجام این حرکات، ذرات موجود در گوش از محل نزدیک گیرنده های تعادلی به نقاطی که حساس نیست، منتقل می شود. سرگیجه های محیطی ممکن است یک روز در میان تکرار شود و یا ممکن است هیچگاه تکرار نشود. ضربه به گوش، جراحی و خونریزی های داخل گوش از مهم ترین عوامل ایجاد سرگیجه های محیطی هستند. سرگیجه به دلیل مشکلات مفاصلی یا چشمی به ندرت اتفاق می افتد.

منبع: پدرام برقعی متخصص گوش و حلق و بینی و استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران



تاريخ : ۱۳٩٠/۱۱/٦ | ۱:٥٤ ‎ب.ظ | نویسنده : من س ح | نظرات ()