رزاسه یک بیماری پوستی التهابی مزمن است که علایم بالینی آن شامل سرخی و برجستگی های پوستی ، احساس سوزش و گر گرفتگی و واضح شدن عروق سطحی پوست ‌است. این بیماری اغلب در زنان میانسال 35 تا 50 سال دیده می شود اما ممکن است در مردان و کودکان نیز بروز کند. هرچه مدت زمان بیماری طولانی تر شود، پوست متورم تر می شود و ضخامت آن افزایش می یابد و در بینی، پیشانی و چانه، تغییر شکل ایجاد می کند. علت بروز بیماری رزاسه بطور دقیق مشخص نیست اما آسیب به بافت همبند پوست به دلیل نور خورشید و واکنش های غیرطبیعی عروق پوست زمینه ساز بروز بیماری رزاسه است.  همچنین رزاسه می تواند به عنوان یکی از علایم بیماری ایدز مطرح باشد.  اثرات درمانی بیماری رزاسه تدریجی است. هرچند پس از مداومت درمانی، ضایعات پوستی بیماری رزاسه از بین می رود .

 به زنان و افرادی که پوست سفید دارند ، توصیه می شود از مصرف محرک های پوستی مانند صابون و مواد آرایشی حاوی الکل و قرارگرفتن در معرض نور آفتاب و هوای بسیار گرم یا بسیار سرد خودداری کنند.  احتمال بروز نوعی بیماری پوستی موسوم به 'رزاسه' در زنان و افرادی که پوست سفیدی دارند، بیش از سایر افراد است. همچنین مصرف نوشیدنی های داغ و غذاهای تند موجب تشدید نوعی بیماری پوستی موسوم به 'رزاسه' می شود. مصرف مشروبات الکلی و شکلات در کشورهای غربی به عنوان عامل بروز این بیماری شناخته شده است. علت بروز بیماری رزاسه بطور دقیق مشخص نیست، به رغم تحقیقات گسترده درباره بیماری رزاسه ، هنوز درمان های جدید تفاوت چندانی با درمان های قدیمی ندارند. داروهای 'تتراسایکلین' محور اصلی درمان بیماری رزاسه به شمار می روند و کرم ها و ژل های موضعی نیز به عنوان درمان کمکی همراه داروهای خوراکی مصرف می شوند.

دکتر 'عباس زمانیان' - متخصص پوست و استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران



تاريخ : ۱۳٩٠/۱۱/٢٧ | ٢:٠٩ ‎ب.ظ | نویسنده : من س ح | نظرات ()